Τὸ δωδεκάχορδον τοῦ Λόγου ὄργανον, τὴν παναρμόνιον λύραν τῆς χάριτος, τὸ Ὑμνογράφον Ἰωσὴφ τιμήσωμεν ἐπαξίως• οὗτος γὰρ ἀνύμνησε, μελιχροὶς μελωδήμασι, Πνεύματι κινούμενος, τῶν Ἁγίων πᾶν σύστημα. Μεθ' ὧν καὶ ἱκετεύει ἀπαύστως, δοῦναι ἠμὶν πταισμάτων λύσιν.
Βιογραφία
Ο Όσιος Ιωσήφ γεννήθηκε στη Σικελία, το έτος 816 μ.Χ., από ενάρετους και
ευσεβείς γονείς, τον Πλουτίνο και την Αγάθη. Τα περί της ζωής και της
δράσεώς του τα γνωρίζουμε από τον βίο που συνέταξε ο μαθητής και
διάδοχός του στη μονή του, Θεοφάνης, συμπληρωματικά δε από τα εγκώμια
που του αφιέρωσαν ο Ιωάννης Διάκονος και ο Θεόδωρος Πεδιάσιμος.
Ο
Όσιος αναγκάσθηκε να φύγει από την γενέτειρά του οικογενειακώς, λόγω
της εντάσεως των Αραβικών επιδρομών που έπειτα από λίγο καιρό επρόκειτο
να καταλήξουν στην κατάληψη της νήσου και να μεταναστεύσει στην
Πελοπόννησο. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών αποχωρίσθηκε τους γονείς του και
μετέβη στην Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα στην περίφημη μονή Λατόμου,
όπου επιδόθηκε στη μοναχική άσκηση υπό την καθοδήγηση του Αγίου
Γρηγορίου του Δεκαπολίτου (τιμάται 20 Νοεμβρίου), ασκώντας το έργο του οξυγράφου.
Μετά
από εννέα χρόνια παραμονής στην Θεσσαλονίκη, το έτος 840 μ.Χ., μετέβη
στην Κωνσταντινούπολη μαζί με τον Άγιο Γρηγόριο και εγκαταστάθηκε στη
μονή του Αγίου Ιερομάρτυρα Αντίπα. Δεν παρέμεινε όμως για πολύ εκεί
απερίσπαστος, διότι το επόμενο έτος απεστάλη από τους Ορθοδόξους της
Βασιλεύουσας στη Ρώμη για διαβουλεύσεις επί του θέματος του διωγμού από
τους εικονομάχους. Δεν κατόρθωσε να φέρει εις πέρας την αποστολή, διότι
το πλοίο του έπεσε στα χέρια Αράβων πειρατών και αυτός οδηγήθηκε
αιχμάλωτος στην αραβοκρατούμενη τότε Κρήτη, από όπου ελευθερώθηκε με τις
φροντίδες φιλάνθρωπων πιστών και με θαύμα του Αγίου Νικολάου.
Συνέχεια 👉 https://www.saint.gr/3802/saint.aspx
Την ευχή του να έχουμε.