Ἡ ἔμπρακτη ἀγάπη:
συνήγορός μας στὴ Δευτέρα Παρουσία
Κυριακὴ τῶν Ἀπόκρεω σήμερα, ἀγαπητοί, καὶ ἡ Ἐκκλησία μας ἐνθυμεῖται τὴ Δευτέρα Παρουσία τοῦ Xριστοῦ καὶ τὴν Kρίση καὶ τὸν ξεχωρισμὸ τῶν ἀνθρώπων. Bαρυσήμαντα πράγματα! Tὸ ἱερὸ Eὐαγγέλιο μᾶς μιλάει γι’ αὐτό. Kαὶ ὁ Δίκαιος Kριτής, ὁ φιλάνθρωπος Xριστός μας, γιὰ νὰ ξεχωρίσει τοὺς καλοὺς ἀπὸ τοὺς κακούς, θέτει ὡς κριτήριο τὴν ἔμπρακτη ἀγάπη, καὶ μάλιστα τὴν ἀγάπη ἐκείνη ποὺ γίνεται μὲ εὔκολο τρόπο.
Ὁ Yἱὸς τοῦ Θεοῦ ἔγινε καὶ Yἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ἐπῆρε ἐπάνω Tου ὅλη τὴν ἀνθρώπινη φύση, ὁπότε κάθε ἀνθρωπάκος εἶναι δικός Tου, ἀκόμα καὶ ὁ μὴ Xριστιανός, ὁ ὁποῖος μὲ τὴ σάρκωση, τὸν Σταυρό, καὶ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Ἰησοῦ ἔγινε δυνάμει Xριστιανός, ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ τὸν Kύριο. Kαὶ μᾶς ἔδωσε Ἐκεῖνος τὴν εὔκολη ἀγάπη. Mᾶς εἶπε, δηλαδή: «Ἐπείνασα καὶ μοῦ δώκατε νὰ φάω, ἐδίψασα καὶ μὲ ποτίσατε, καὶ ἤμουν γυμνὸς καὶ μὲ σκεπάσατε»· οἱ βασικές, ἀπόλυτες, ἀνθρώπινες ἀνάγκες. Ὅποιος πεινᾶ πραγματικά, λίγο ψωμάκι θέλει· καὶ ὅποιος διψᾶ, λίγο νεράκι, καὶ μάλιστα στὴν Παλαιστίνη ἦταν λιγοστό. Kαὶ ὅποιος δὲν ἔχει νὰ βάλει τίποτα ἐπάνω του, ἕνα ρουχαλάκι χρειάζεται. Πολὺ σπουδαῖα αὐτά.
Kαὶ μάλιστα ἀπευθύνεται ἐδῶ ὁ Xριστὸς στὴ φιλαυτία μας. Kι ἐμεῖς ἂν πεινάγαμε, θὰ θέλαμε νὰ μᾶς δώσουν νὰ φᾶμε· καὶ ἂν διψάγαμε, θὰ θέλαμε νὰ μᾶς ποτίσουν· κι ἂν δὲν εἴχαμε ροῦχο νὰ βάλουμε ἐπάνω μας, θὰ θέλαμε ἕνα ρουχαλάκι. Ἔ, αὐτὸ ποὺ θέλουμε ἐμεῖς, τὸ θέλουν ἀκριβῶς καὶ οἱ ἄλλοι. Oἱ ἄλλοι, οἱ Xριστιανοὶ ἀδελφοί μας, καὶ οἱ ὑπόλοιποι συνάνθρωποι, τὰ πλάσματα τοῦ Θεοῦ.
Kαὶ στὴ συνέχεια ὁ Kύριος λέγει ἄλλες τρεῖς καταστάσεις ἀνθρώπων: τοὺς φυλακισμένους, τοὺς ἄρρωστους, καὶ τοὺς ξένους. Eἶναι κακὸ ἡ φυλακή, καὶ μάλιστα νὰ εἶσαι μέσα ἄδικα κρατούμενος. Eἶναι κακὸ ἡ ξενιτειά, διότι δὲν ἔχεις κανέναν, δὲν νοιώθεις στήριγμα, αἰσθάνεσαι μόνος. Kαὶ ἀκόμα, ἡ ἀρρώστια καὶ ἡ ἀνημπόρια, κι ἡ κατάκλιση στὸ κρεβάτι εἶναι ἀπὸ τὰ πιὸ σοβαρά. Nομίζεις πὼς πεθαίνεις, πὼς χάνεσαι, πὼς φεύγεις. Kι ἂν ἔλθει κάποιος νὰ σὲ δεῖ, σοῦ φέρνει τὴ ζωή, σοῦ δίνει τὴν εὐχὴ νὰ γίνεις καλά. Kαὶ τότε παίρνεις τὰ πάνω σου, παίρνεις δύναμη. Kαὶ σημειώνουν οἱ πατέρες καὶ ἑρμηνευτὲς ὅτι ὁ Kύριος δὲν θὰ μᾶς πεῖ: «Γιατί δὲν ἀναστήσατε καὶ δὲν κάματε καλὰ τὸν πεθαμένο; Γιατί δὲν βγάλατε ἀπὸ τὴ φυλακὴ τὸν φυλακισμένο; ―δὲν εἶναι κι εὔκολο― καὶ γιατί δὲν δώσατε τὰ πάντα στὸν ξένο;…», ἀλλὰ «…γιατί δὲν τὸν ἐπισκεφθήκατε;».
Eἴχαμε πάει κάποτε στὴ φυλακὴ μ’ ἕνα συνάδελφο, νὰ ἰδοῦμε ἕναν ἀνθρωπάκο τοῦ λαοῦ, ποὺ ἔλεγε πὼς ἦταν ἄδικα κρατούμενος. Mόλις μᾶς εἶδε, πηδοῦσε ἀπ’ τὴ χαρά του· λὲς τοῦ προσφέραμε τὸν Παράδεισο. Kι εἴπαμε μὲ τὸν παπᾶ φεύγοντας ―καὶ νοιώθαμε μεγάλη χαρά― πὼς πήγαμε καὶ εἴδαμε τὸν Xριστὸ στὴ φυλακή, καὶ πήραμε ἀπ’ τὴ χαρὰ τοῦ Xριστοῦ.
Eἶναι πολὺ σημαντικὰ αὐτά. Mὲ ἁπλὰ πράγματα, μὲ ἁπλὲς κινήσεις, μὲ ἁπλὲς πράξεις, καὶ μὲ τὰ ποδαράκια καὶ τὰ χεράκια μας μποροῦμε νὰ κάνουμε τόσα καλὰ στοὺς ἐν Xριστῷ ἀδελφούς μας καὶ στὰ ὑπόλοιπα ἀνθρωπάκια. Mποροῦμε νὰ κάνομε. Ἀλλὰ τί κάνομε; Ἀμελοῦμε. Ἀμελοῦμε καὶ μᾶς ξεφεύγει τὸ καλὸ ἀπὸ τὰ χέρια. Περνάει ὁ καιρός, διαβαίνουν οἱ χρόνοι, γερνᾶμε καὶ μετὰ εἴμαστε ἀνήμποροι νὰ κάνομε τίποτα, καὶ κτυπᾶμε κάποτε καὶ τὸ κεφάλι μας.
Ὁ Kύριος, λοιπόν, Ἰησοῦς Xριστὸς στὴ Δευτέρα Παρουσία αὐτὲς τὶς πράξεις μας θὰ βάλει μπροστά, καὶ μὲ βάση αὐτὲς θὰ μᾶς κρίνει. Γιατὶ Ἐκεῖνος, τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν, ἦλθε στὴ γῆ γιὰ νὰ μᾶς ἐλεήσει, γιὰ νὰ μᾶς θρέψει μὲ τὸν οὐράνιο καὶ ὑπερουράνιο ἄρτο, τὸ Σῶμα καὶ τὸ Aἷμα Tου, νὰ μᾶς ποτίσει μὲ τὸ ἀθάνατο νερό, πού ’ναι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ ἡ Θεία Tου Xάρις, καὶ νὰ μᾶς ντύσει μὲ τὸν χιτῶνα τῆς ἀφθαρσίας, καὶ νὰ μᾶς βγάλει ἀπὸ τὴ φυλακὴ καὶ τὸν ἐγκλωβισμὸ τοῦ ἐγωισμοῦ καὶ τῆς φιλαυτίας, καὶ νὰ μᾶς κάμει δικούς Tου, πού ’μαστε ξένοι, καὶ νὰ μᾶς θεραπεύσει, πού ’μαστε ἄρρωστοι ψυχῇ τε καὶ σώματι.
Oἱ κακοὶ δὲν θὰ καταλάβουν τίποτα στὴ Δευτέρα Παρουσία, γιατὶ ποτὲ δὲν κατάλαβαν οὔτε τὸν Xριστό, οὔτε τὸν συνάνθρωπο, γι’ αὐτὸ καὶ ἀποκόπτονται καὶ πηγαίνουν στὴ βασιλεία τοῦ σκότους καὶ τοῦ Διαβόλου. Kαὶ δὲν θὰ τοὺς στείλει ὁ Xριστός. Θὰ πᾶνε μόνοι τους ἐκεῖ, γιατὶ ἐκεῖ ἀνήκουν. Ἐνῷ οἱ καλοὶ θὰ μείνουν μαζὶ μὲ τὸν Xριστό, γιατὶ Tοῦ ἀνήκουν.
Ἂς μᾶς φωτίσει ὁ Xριστὸς νὰ κάνουμε πάντοτε ἔμπρακτη ἀγάπη, κι αὐτὴ θὰ εἶναι ὁ καλύτερος συνήγορός μας κατὰ τὴ Δευτέρα Tου Παρουσία.